Bevrijdingsvuurloop 2013

Verslag van de Bevrijdingsvuurloop van Co Wiskerke:

Verslag-bevrijdingsvuurloop-2013.pdf


Een verslag van onze bijzondere estafette van Wageningen naar Schagen,de bevrijdingsvuurloop van Mieke Molenaar.

Het begon allemaal met een mailtje van Co. Co had het initiatief genomen om dit te gaan organiseren. Dus ik in beraad met Rob, doen we mee. Ach waarom ook niet! Maar ja, ja zeggen is nog altijd makkelijker dan nee. En in eerste instantie dat ik in een vervolgmail van Co las dat hij had uitgerekend dat iedereen gemiddeld 14km per uur moest gaan lopen, toen zakte de moed wel in de schoenen. 14km lopen is voor ons niet zo moeilijk maar wij kunnen dit niet 5km volhouden. Maar wat bleek wij waren niet de enigste die daar tegenop zagen. Tijdens een samenzijn hebben we hier dan ook over gesproken en we hadden allemaal zoiets van we zien wel. Gelukkig zag ik wel dat er ook wat snelle mannen, zoals Cees, René , Sander en Pascal mee zouden gaan. Dus desnoods moesten die maar het evenwicht aanbrengen.

 Na vele mail wisselingen was uiteindelijk de dag aangebroken. En wat ik zelf had gehoopt om zo lang mogelijk uit te slapen, lukte me echt niet. Nou ja dan vanmiddag maar even proberen!  ’s Middags eerst samen met Co de twee busjes bij Ten Boekel en Bakker, gesponsord door Willem van de Voort ( die door een blessure op het laatste moment helaas niet mee kon lopen) en door de Nissan garage, opgehaald en tegenover de parkeerplaats van het monument geplaatst. Vervolgens naar huis om even wat te gaan slapen, maar  dat lukte ook niet. Ik denk van de spanning. Daar ik niet in sportbroek naar het monument wilde heb ik maar een rokje en laarzen over mijn hardloopbroek getrokken. Zo leek het toch nog een beetje gekleed.

Om 19u precies zijn we met z’n allen naar de’ Koeiehemel’  gelopen en hebben daar nog een kopje koffie gedronken, om vervolgens achter de stoet naar het monument te lopen. Iedereen kreeg een speciaal bevrijdingsshirt aan, aangeboden door de 40-45 organisatie. Na de ceremonie  gingen we naar de busjes en werden we uitgezwaaid door wat Tas  en familieleden. In de bus kreeg ik wat buikpijn , zo van waar ben ik aan begonnen. Even een tussenstop in Schoorl om Willem, onze voorrijder op te halen, samen met wat fietsen. En toen op weg naar Wageningen. In iedere bus een appelcake gebakken door de vrouw van Willem en twee appeltaarten achterin de bus, dus we waren goed voorzien. De stemming was in het begin een beetje tammig, dus denk ik dat de andere zich ook geestelijk aan het voorbereiden waren.

In Wageningen aangekomen en na een stuk appeltaart, primitief uit de hand voor de eerste trek ,stapte Co, Sylvia (onze mede organisator) en Willlem (onze voor fietser en navigator) op de fiets om onze groep aan te melden. We waren met 16 lopers, René, Pascal, Paula, Sandra, Co, Marcel, Cees, Henry, Arie, Henk, Peter, Sander, Andre, Nils, Rob en ik. De rest samen met drie vlaggen( Tas’82, Nova en Schagenvlag)en een fakkel gingen op weg richting Restaurant de “wereld”, waar de capitulatie getekend is  en waar nu de happening was. Maar ik dacht altijd dat vrouwen allerlei kanten opliepen maar mannen zijn nog erger, voor dat je het weet ben je er eentje kwijt. Toch Rene? Gelukkig vonden we hem weer tussen de menigte.

Allerlei  loopverenigingen stonden in de rij en nadat de burgemeester (die we al moed hadden zien indrinken) het bevrijdingsvuur had aangestoken ging iedere vereniging een voor een onder aanmoediging van alle menigte zijn fakkel aansteken om vervolgens in estafette naar zijn woonplaats te gaan. Zo ook wij met Willem  voorop en vervolgens liepen Paula en Co, gevolgd door Rene en Pascal op de fiets. Wij pakten de busjes, met de fakkel staken we onze lantaarn aan  en  vervolgens volgde we onze clubje.  Op de helft stopte we even om ze aan te moedigen en vervolgens reden we tot het wisselpunt (op 5km) vervolgens namen Rob en ik de fietsen over en Rene en Pascal gingen toen lopen. Daarna kwamen Peter en Andre, Sandra en Arie, Cees en Nils, Henry en Willem, Sander en Henk. Dus eerst 5km fietsen en vervolgens 5km lopen. Rene en Pascal begonnen al goed, ze moesten klimmen, wat dus voor ons fietsende het zelfde betekende. Na deze cyclus gingen we over op de 4km en steeds op de helft een stop om even aan te moedigen, wat dus betekende dat er van slapen niets terecht kwam. En ook door de kou op de fiets en het lopen raakte je niet in slaapstemming. De sfeer was ontzettend goed!.

Cees pakte af en toe de Schagervlag en zwaaide iedereen toe. Dat was erg leuk Bij de ochtend gloren bleek dat we toch een half uur achter op schema liepen en toen kwam Henry op het idee om dit in te halen door iedereen een km te laten hardlopen. Je kunt namelijk in een km meer vaart zetten. Het zonnetje begon toen al aardig te branden dus de korte broeken konden aan. En dit alles gebeurde voor de kleurrijke woning van Anton Hijboer met al zijn bruiden.

 

 Dat ik aan de beurt was zette ik het op een lopen, ja en zonder mijn loopmaatje weet ik dus geen maat. Rene fietste naast me en met mijn 15,5km raakte ik op 500m af, dus vroeg ik of hij  verder wilde lopen  dan nam ik het fietsen wel over. Zo gezegd zo gedaan. Bij mijn volgende ronde ging het dosering op begeleiding van Sander een stuk beter.  En zo liep iedereen op zijn hardst en zat men te puffen en te steunen in de bus. De zweet overheerste totdat Henk zijn’  van Gils ‘ maar even liep leeg te spuiten, want stel je voor dat je bij binnenkomst nog moet zoenen!? Zelfs ik rook er naar.  Wat heb ik gelachen ook om zijn droge humor wat een keer eindigde in een vreselijke hoestbui omdat ik wat water dronk.  Iedereen was in prima stemming!

 1km voor Schagen zijn een aantal dribbelend naar de parkeerplaats van de menisweg gelopen met de estafette stok . Hier hebben we onze witte shirts weer aangetrokken en zijn met onze voorfietser Willem voorop en twee brandende fakkels  richting Markt 18 gelopen, Daar stonden de burgemeester en allerlei mensen, ik voelde  me net Maxima.

De ereboog, ook van Willem van der Voort stond al voor ons klaar. Willem en Silvia hebben vervolgens de burgemeester onze fakkels overhandigd en toen zat eigenlijk onze missie erop. Vervolgens werden we op het podium gevraagd. Heel speciaal allemaal. Na de toespraak kregen we nog een lunch aangeboden in de ‘Koeiehemel’ , heerlijk een soepje en lekkere broodjes. Vervolgens zijn we weer naar de busjes gegaan en is iedereen samen met zijn bagage richting huis vertrokken. Rob,ik,Sylvia en Co zijn nog even gaan tanken. Waarna thuis de busjes zijn gereinigd en Rob deze samen met Co en onze zoon weer naar ten Boekel en Bakker hebben gebracht. 

 

Vervolgens zijn we in de zon gaan zitten waar Rob ook direct in slaap viel, maar door de felle zon ontwaakte hij ook weer snel. Bij mij was er nog niets aan de hand tot 22u ’s avonds  ik totaal af was van de zo ontzettend leuke loop. Ik heb heel erg genoten. Nog bedankt gezellige mede sportievelingen. Het is zeker v oor herhaling vatbaar.

Mieke Molenaar

Senioren en masters Atletiek

Wij trainen op onze Baan, op de weg en in het bos. Kwaliteit en gezelligheid staan hoog in het vaandel.
Lees meer.....

Jeugd Atletiek

Atletiek is een superleuke sport! Je bent meestal lekker buiten aan het trainen en er zijn veel verschillende onderdelen.
Lees meer.....

Wandelen

Vindt u wandelen in de frisse lucht ook zo heerlijk? Maar is er niet altijd iemand beschikbaar om mee te gaan wandelen?
Lees meer.....